۰۳ آبان ۱۳۹۸
آبان ۳, ۱۳۹۸

بیماری های مقعدی

آبان ۳, ۱۳۹۸ ۰ دیدگاه

بیماری های مقعدی

بیماری های مقعدی : در واقع مقعد یکی از اعضای مهم بدن به شمار می رود که ممکن است همچون سایر قسمت های بدن دچار بیماری شود. مقعد تشکیل شده از سلول و بافت های مختلف است که با ایجاد اختلال در هریک از آن ها بیماری متفاوتی پدید می آید. ( همروئید )

نیمه تحتانی مقعد از عصب های حساس برخوردار است و در قسمت میانی آن حاوی رگ های خونی در زیر پوشش سطحی و غدد بسیاری می باشد.

برخی از علائم بیماری های مربوط به مقعد ، شبیه به هم بوده و تشخیص این که بیمار به کدام بیماری مبتلا است، نیازمند بررسی و دقت بیشتری دارد.

انواع بیماری های مقعدی
بواسیر ( هموروئید )
شقاق مقعد
آبسه مقعد
فیستول مقعد
کیست مویی

در ادامه به بررسی هریک از این بیماری ها می پردازیم.

بواسیر ( هموروئید )

در واقع به رگ های متورم در مقعد، بواسیر یا هموروئید گفته می شود. این عارضه خطری برای فرد نداشته اما می تواند بسیار دردناک باشد.

زمانی که رگ های متورم در داخل کانال مقعد قرار داشته باشند فرد دچار بواسیر داخلی و هنگامی که رگ های متورم خارج از مقعد و در اطراف آن وجود داشته باشند، فرد دچار بواسیر خارجی خواهد شد. در برخی موارد ممکن است فرد به صورت همزمان به هر دو نوع هموروئید مبتلا شود.

هر یک از دو نوع بواسیر علائم خاصی در پی خواهند داشت اما چند علائم بارز آن عبارتند از:

ترشح مخاط
خارش مقعد
درد در ناحیه مقعد
احساس دفع ناکامل مدفوع
خون ریزی بدون درد از مقعد
تورم، التهاب و خونریزی توده ای در مقعد
وجود زائده یا بیرون زدگی گوشتی در پیرامون مقعد

توجه داشته باشید که وجود خون در مدفوع یا خون ریزی رکتوم علاوه بر اینکه می تواند از علائم بواسیر باشد، ممکن است نشان دهنده بیماری های خطرناکی نیز باشد. بنابراین با مشاهده این عارضه حتما به پزشک مراجعه کنید و علت آن را مورد بررسی و درمان قرار دهید.

راه درمان بواسیر

به طور کلی روش های مختلفی برای درمان بواسیر وجود دارد. این درمان ها عبارتند از :

درمان با لیزر
درمان با جراحی
درمان با روش سنتی

در ابتدا فرد تحت دارو درمانی و رژیم غذایی خاص ( رژیم غذایی فیبر دار ) قرار می گیرد. اگر این روش برای درمان کافی نبود، از لیزر درمانی استفاده می شود. طی این روش با توجه به سایز و نوع هموروئید از لیزر کم توان استفاده می شود.

در شرایطی که به کار گیری از دو روش ذکر شده کارساز نبود، بیمار تحت جراحی قرار می گیرد. معمولا زمانی که بیماری خیلی پیشرفت کرده باشد از این روش استفاده خواهد شد.​